wtorek, kwietnia 14, 2015

"Zaklinacz czasu" Mitch Albom

"Zaklinacz czasu" Mitch Albom

Tytuł: "ZAKLINACZ CZASU"
Autor: Mitch Albom
Wydawnictwo: Znak Literanova
Data wydania: Styczeń 2014
Liczba stron: 288


Moja ocena: 8/10



Na początku trochę mi się dłużyło, potem zastanawiałam się do czego autor zmierza, by w końcu zaczytać się w tej przedziwnej powieści z zaciekawieniem.

„Zaklinacz czasu” to na początku trzy różne opowieści które płyną swoim odrębnym korytem ale od samego początku czytelnik ma nieodparte wrażenie, że zmierzają one ku wspólnemu zakończeniu. Jedna z nich opowiada o człowieku żyjącym w epoce wieży Babel, który obsesyjnie próbuje odnaleźć sposób na zmierzenie czasu. Natomiast dwie pozostałe żyją współcześnie i każda z tych postaci chce coś od czasu, jedna chce go wydłużyć a druga zatrzymać.

To naprawdę niesamowita książka i skłania ku przemyśleniom nad czasem, jaki nam dano. Udowadnia też że to, co nieuniknione i tak nadejdzie, choćbyśmy nie wiem jak bardzo starali się tego uniknąć. Dlatego właśnie należy cieszyć się każdą sekunda danego nam czasu i tak książka idealnie pokazuje jak warto go cenić.

Polecam szczerze tę fascynująca refleksję nad czasem a wartka i pełna napięcia akcja to dodatkowy prezent od autora, który sprawia że nie można od książki się oderwać. Polecam!

 Książka bierze udział w wyzwaniu czytelniczym „Pod hasłem”.
 
Zaczytana Joana

wtorek, kwietnia 14, 2015

"Wracajmy do domu" Lisa Scottoline

"Wracajmy do domu" Lisa Scottoline

Tytuł: "WRACAJMY DO DOMU"
Autor: Lisa Scottoline
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: Lipiec 2014
Liczba stron: 512

Moja ocena: 6/10


 
To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Lisy Scottoline i niestety stwierdzam że nie umieszczę tej pozycji na półce mich ulubionych. Lubię powieści obyczajowe i nie skreślam tej książki tak diametralnie, po prostu w tej chwili to nie czas dla mnie i dla niej.

„Wracajmy do domu” to opowieść o Jill Farrow do której niespodziewania powraca życie za którym zamknęła już drzwi. Po śmierci ex-męża pasierbica Abby zwraca się do Jill o pomoc w odszukaniu mordercy taty ale na nieszczęście dla obu Pań tylko one wierzą w wersję ewentualnego morderstwa. W Jill budzi się oczywiście instynkt macierzyński i postanawia za wszelką ceną pomóc Abby, jednocześnie zaniedbując swoją rodzinę.

Wątek obyczajowy tej powieści z pewnością skłania ku przemyśleniom ale niestety mnie trochę znudził powolny rozwój sytuacji, przynajmniej przez pierwszych 300 stron. Potem akcja troszkę się rozwija a nawet przez ostatnie 100 stron mknie galopem ale niestety jak dla mnie 100 z 500 stron to trochę za mało. To są oczywiście tylko i wyłącznie moje subiektywne odczucia i nie neguję tego że komuś może się ten typ literatury podobać.



Książka bierze udział w wyzwaniu czytelniczym „Pod Hasłem”
 
Zaczytana Joana
 
 

poniedziałek, kwietnia 13, 2015

"DAWCA" Lois Lowry

"DAWCA" Lois Lowry

Tytuł: "DAWCA"
Autor: Lois Lowry
Wydawnictwo: Galeria Książki
Data wydania: Sierpień 2014
liczba stron: 296

Moja ocena: 8/10


 
Do tej pory myślałam, że nie przepadam za literaturą science fiction, zwłaszcza typu dystopia ale ta powieść mnie porwała. Przylgnęłam do niej wieczorem i z bólem zamknęłam ostatnią stronę nad ranem.

„Dawca” to opowieść o społeczności w przyszłości wręcz idealnej w której nie ma konfliktów i przemocy a wszyscy jej członkowie są posłuszni, obowiązkowi i tacy sami. Nikt nie zadaje zbędnych pytań, nie podejmuje decyzji ani wyborów bo o wszystkim postanawia rada starszych oraz wszechwładny regulamin. Specjalne kobiety rodzą idealne dzieci, które potem przydzielane są idealnym komórkom rodzinnym. Każdej takiej komórce przysługuje jeden chłopiec i jedna dziewczynka. Podobnie praca i partner życiowy, też przydzielane są odgórnie. Wszystko odbywa się jakby mechanicznie i bez uczuć ale zgodnie z regulaminem.

W jednej z takich jednostek rodzinnych znajduje się główny bohater czyli jedenastoletni chłopiec Jonasz. Oczekuje on na ceremonię dwunastolatków – swego rodzaju wstęp do dorosłości, ponieważ w tym momencie jest określana jego rola w społeczeństwie. Chłopiec okazuje się być wyjątkowym i trafia na szkolenie do starca, tytułowego dawcy, które ma przygotować Jonasza na swego następcę. Ogromnym zaskoczeniem dla Jonasza już na samym początku była ilość książek w pokoju Dawcy. Do tej pory znał tylko jedną książkę jaką wolno było im posiadać, czyli oczywiście regulamin. Samo szkolenie polega natomiast na przykazywaniu pamięci o tym co było w przeszłości, z czego ludzkość zrezygnowała bądź od czego uciekła. Tak zaczyna się przygoda Jonasza z uczuciami, kolorami i zapachem o którego istnieniu do tej pory nie wiedział.  Chłopiec musi też poznać to przed czym ludzkość schroniła się w tym idealnie szarym i bezdusznym świecie, czyli ból i cierpienie spowodowany przez wojny i przestępczość.

Zarówno starzec jak i chłopiec serwują czytelnikowi niesamowitą podróż, ponieważ nauka Jonasza przynosi ogromną satysfakcję w takim samym stopniu jemu jak i czytelnikowi.  Natomiast kunszt literacki autorki, wyśmienicie podaje nam jak by na tacy, idealny świat chłopca tylko po to żeby krok po kroku udowodnić że nie do końca nim jest.

Zakończenie zaskoczyło mnie przede wszystkim dlatego, że tak szybko nadeszło. Niestety zostawiło też pewien niedosyt, ponieważ po tak intensywnej nauce pełnej emocji i uczuć oczekiwałam swego rodzaju kulminacji. Natomiast zakończenie pozostaje w pewien sposób otwarte lub też do dowolnej interpretacji. No i jeśli nie jest to brama do kontynuacji w postaci tomu numer dwa to takiemu zakończeniu stanowczo mówię nie, ponieważ nie mogę przestać myśleć o Jonaszu i jego świecie.

Polecam tę książkę dosłownie każdemu.
 

Książka bierze udział w wyzwaniu czytelniczym „Pod hasłem”.

Zaczytana Joana

poniedziałek, kwietnia 13, 2015

Konkurs - Recenzje Ami - decyzja

Konkurs - Recenzje Ami - decyzja

DECYZJA ZAPADŁA

 
Do konkursu Ami zgłosiłam mój komentarz do książki
 
 
 

Dlaczego ten komentarz

 
To było dla mnie bardzo trudne zadanie. Czytałam, czytałam i nie mogłam zdecydować, który mój epilog tu umieścić. Zdecydowałam w końcu że wybiorę ten, który po ponownym jego przeczytaniu automatycznie obudził we mnie wszystkie uczucia i wrażenia związane z czytaniem owej książki. Zatem nie wiem czy napisany jest najlepiej ale wiem z pewnością, że po ponownym jego przeczytaniu obudziło się we mnie wszystko to, co wtedy czułam i widziałam oczami wyobraźni trzymając jakiś czas temu tę książkę w ręku.
 
 
Trzymajcie kciuki
Zaczytana Joana
 
 
 

poniedziałek, kwietnia 13, 2015

"JOANNA" - lista lektur

"JOANNA" - lista lektur
Wyzwanie "Joanna" ogłoszonym jest przeze mnie i dla mnie samej, dlatego też postanawiam na liście lektur umieścić książki, które niedawno przeczytałam. Było to przed ogłoszeniem wyzwania ale powieści te są tak urocze, że nie można o nich nie wspomnieć

 
Zatem przedstawiam poniżej listę książek które miałam przyjemność przeczytać i jednogłośnie zaliczam je do wyzwania.
 
 

A. "JOANNA" jako imię autorki książki:
  1. Joanne Harris "Czekolada"
  2. Joanne Harris "Brzoskwinie dla księdza proboszcza"
  3. Joanna Jax "Dziedzictwo von Becków"


B. "JOANNA" w tytule książki:
    Lektur jeszcze brak

poniedziałek, kwietnia 13, 2015

"Gwiazd naszych wina" John Green

"Gwiazd naszych wina" John Green

Tytuł: "Gwiad naszych wina:
Autor: John Green
Wydawnictwo: Bukowy Las
Data wydania: czerwiec 2014
Liczba stron: 320

Moja ocena: 10/10


 
Dwa dni tylko minęły, 312 stron tylko przekartkowałam, dwie noce tylko nie przespałam, jedną książkę tylko przeczytałam i życie przeszło na inny wyższy poziom. Tak John Green ze swoją książką wtargnął wręcz do mojego świata i dziękuję mu za to, że uświadomił mi jeszcze bardziej to co tak naprawdę już wiedziałam.

„Gwiazd naszych wina” to opowieść o trójce przyjaciół, których połączyła walka o przetrwanie, walka o każdy następny krok, walka o każdy oddech i każde możliwe spojrzenie. Główna bohaterka Hazel ma raka tarczycy z przerzutami do płuc, Agustus przez raka stracił nogę, natomiast Isaak wzrok. W takich okolicznościach poznajemy tych troje nastolatków, a każda następna strona to nie tylko walka z chorobą ale i ze wszystkimi młodzieńczymi problemami.

Ogromny optymizm, pozytywne nastawienie do świata i dystans do choroby pozwala przetrwać te najcięższe chwile. Nie chcą, by się nad nimi litować tylko pragną przeżyć jak najlepiej ten czas który im pozostał. Pragną spełniać swoje marzenia, przyjaźnić się, kochać i być kochanymi. Natomiast zdystansowane i żartobliwe albo i wręcz ironiczne potraktowanie raka przez tych troje całkowicie mnie rozbroiło, a całej powieści nadało niesamowitej lekkości. Hazel mówiła o sobie, cyt. „Osoba Profesjonalnie Chora”, natomiast o niespodziankach, które otrzymywała „bonusy rakowe” lub „uboczne efekty umierania”.

Jest jeszcze druga strona – czyli rozpacz i walka rodziców o każdy dzień życia swojego dziecka. Dla mnie właśnie momentem przełomowym były słowa mamy Hazel, które sprawiły że zaczęłam tę książkę czytać z innej – mojej perspektywy. W chwili słabości, obawiając się że traci swoje dziecko i przegrywa walkę z rakiem powiedziała ona cyt.: „... nie będę już mamą..” – tak mną to wstrząsnęło i poruszyło do głębi, że oczywiście łzy mi poleciały automatycznie. Jednak zaraz po chwili uświadomiłam sobie, że ja na szczęście nie tylko byłam ale i jestem oraz mam zamiar nadal być mamą pięknej i cudownej córeczki. Dlaczego o tym wspominam, bo właśnie tak podeszłam do tej niesamowitej powieści i wyciągnęłam z niej wszystko co pozytywne.

Przepłakałam jeszcze kilka momentów ale po zamknięciu ostatniej strony zaczął się natłok samych pozytywnych myśli. Warto albo i nawet trzeba cieszyć się tym co mamy i czerpać całymi garściami z tego co nam życie przyniesie. Nastawiłam się na super książkę, mimo wszystko utrzymaną jednak w melodramatycznym tonie, a to co otrzymałam całkowicie mnie zaskoczyło i dało ogromną dawkę pozytywnej energii. Powieść mimo swego ciężkiego i smutnego tematu jest wbrew pozorom niesamowicie przyjemna w czytaniu i o dziwo żartobliwie ironiczna.

Dlatego podsumowując stwierdzam, że to książka ciężka i lekka w tym samym momencie, bardzo smutna i dowcipna jednocześnie, wyciskająca łzy żalu i radości zarazem. Zatem polecam ją gorąco i dosłownie każdemu. Mam nadzieję że też weżniecie z niej garściami wszystko to co pozytywne i rozświetlające. Ja ją w ten sposób sobie przygarnęłam i mimo potoku łez czuję że przeczytałam kawał cudownej literatury.

 

Książka brała udział w wyzwaniach czytelniczych „Pod hasłem” i „Z półki” w 2014 roku
 
Zaczytana Joana