Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Obyczajowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Obyczajowa. Pokaż wszystkie posty

wtorek, sierpnia 12, 2025

"Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz

"Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz


 "Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz

Idealnie pasuje do naszego różowego sierpnia w #CzytelniczAgentka

Powieści Pani Ani Sakowicz nie trzeba reklamować, bo to jak ona maluje słowem, samo mówi za siebie.
Ta konkretna wciągnęła mnie od pierwszych jej stron i zostało mi tak już do końca. Ponadto fabuła biegnie dwutorowo, czyli tak, jak ja lubię najbardziej.

Wszystko zaczyna się od jednego przypadku, chociaż z drugiej strony uważam że przypadków nie ma. Kiedy Kajetan niespodziewanie znajduje zeszyt ze wspomnieniami, jego dziennikarska ciekawość nie pozwala tego zostawić.

Postanawia odszukać właścicielkę pamiętnika. Zapiski mówią, że to 70-latka, która w czasach PRL-u była tytułową zawodową dziewczyną czyli luksusową panią do towarzystwa.

Dziennikarz postanawiac odszukać autorkę i w zwiazku z tym wyznacza kilka seniorek ze swojego osiedla, zeby odszukać tą właściwą.
Czy uda mu się odszukać, tego oczywiscie Wam nie zdradzę.

Równolegle do tych wdarzeń toczy sie opowieść młodziutkiej Kseni. Dziewczyna inteligentna i nieprzeciętnie piękna, która z własnego wyboru postanawia zostać zawodową dziewczyną.

Dlaczego wybrała taką drogę życiąwą, tego też oczywiście nie zdradzę.

Świetnie napisana powoeść, która wciąga czytelnika juz od piereszych stron. Autorka w bardzo plastyczny sosób lawiruje słoqem, by wciągnąc czytelnika trudne tematy i jeszcze trudniejsze wybory.

Idąc za piórem autorki ani przez chwilę nie oceniam bohaterów, a nawet wręcz przeciwnie, bo zapałałam do nich sympatią.
"Zawodowa dziewczyna" do wbrew pozorom nie jest powieść nasiąknięta pikanterią, jakich wiele ostatnio na rynku. To wyjątkowa książka skłaniająca do refleksji i ucząca czytelnika, że nie można ludzi oceniać pochopnie.

To naprawdę złożona historia, ale napisana z lekkością i bardzo wciągająca. Polecam Wam zdecydowanie powieść pani Anna Sakowicz "Zawodowa dziwczyna", ktora ukazała sie nakladem wydawnicta Purple Book Wydawnictwo
Polecam
Zaczytana Joana






Metryczka:


Tytuł: "Zawodowa dziewczyna"
Autorka: Anna Sakowicz

Wydawnictwo Purple Book
Gatunek: Literatura piękna
Stron: 356

Data wznowienia: 26 marca 2025 r.
Moja ocena 8/10



Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

niedziela, marca 09, 2025

"Siła kobiet" Barbara Wysoczańska

"Siła kobiet" Barbara Wysoczańska

 


Ta powieść sprawiła, że zatrzymałam się i zniknęłam dla świata zarówno w przenośni jak i dosłownie. Tym razem powieść odsłuchałam w formie audiobooka z cudowną interpretacją Pani Agaty Kuleszy. Podczas słuchania bywały, że zastygałam w ruchu i cofałam fragment by usłyszeć to jeszcze raz.

Taka dawka emocji i fabuła niesamowicie angażująca czytelniczy czy słuchacza, jak w moi przypadku, sprawiła że powieść zostaje w duszy na dłużej. No ale od początku.

"Siła kobiet" autorstwa Pani Barbary Wysoczańskiej to wspaniała powieść o niesamowitej sile kobiet. Determinacji i ogromnym pragnieniu miłości.

Polska dwudziestolecie międzywojennego i trzy różne kobiety, które połączył jeden mężczyzna.
Rozalia Lubowidzka - to młoda wdowa, która próbuje odnaleźć siebie po małżeństwie, które było dla niej piekłem.
Zuzanna - jest kochanką męża Rozalii do której w desperacji zwraca się o pomoc o pomoc dla chorej córeczki.
Ada Lubowidzka - siostra dwóch szanowanych braci, która próbuje wyrwać się z marazmu życia na prowincji i zawalczyć o wyższe wykształcenie.

Te trzy wyjątkowe kobiety połączy jedna postać - Ignacy Lubowidzki - poseł na sejm II Rzeczpospolitej, którego pewnej nocy tragicznie zastrzelono w zamachu.
Ignacy miał też drugą mroczną stronę, która sprawiła, że zniszczył życie swojej żonie i znacząco wpłynął na los dwóch pozostałych kobiet.

" Jest pani twarda jak skała,
która wprawdzie ma swoje rysy i pęknięcia,
ale to dodaje jej uroku"

Jeden toksyczny mężczyzna i trzy kobiety.
Żona, siostra i kochanka, którym los zafundował wspólną drogę.
Co się wydarzy i jak wpłynie to na losy bohaterów tego oczywiście nie mogę zdradzić.
Mogę natomiast Wam obiecać, że Barbara Wysoczańska sprezentowała nam silnię angażującą powieść. Ja nie mogła się od niej oderwać, bo losy tych bohaterek odbierałam jakby to były moje najbliższe znajome.
Ponadto czasy w których to ojciec, brat lub mąż decydował o ich losie również nie były sprzyjające. Przez moją głowę często przebiegała myśl z westchnieniem ulgi, że mnie nie przyszło żyć wówczas.

"Siła kobiet" Pani Barbary Wysoczańskiej to zdecydowanie powieść godna polecenia. Pokazuje wyjątkową determinację w walce o lepsze jutro dla siebie i przyszłych pokoleń kobiet. Porusza trudne tematy, ale jest napisana tak plastycznym językiem, że czytelnik wręcz się w niej zatapia.
Lektura tej powieści to ogromna przyjemność i polecam ją bardzo gorąco.


Pozdrawiam
Zaczytana Joana






Metryczka:

Tytuł: "Siła kobiet"
Autorka: Barbara Wysoczańska

Gatunek: Powieść historyczna
Stron: 528

Data wznowienia:23 lutego 2022 r.
Moja ocena 10/10



FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie



Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

czwartek, lutego 27, 2025

"Uczucie prawdy" Karolina Wasielewska

"Uczucie prawdy" Karolina Wasielewska

 


„Są słowa, które muszą być wyszeptane”

Bardzo lubię w powieści wyczytać zdanie, które okazuje się być całą jej esencją. „Uczucie prawdy” autorstwa Pani Karoliny Wasielewskiej to właśnie taki rodzaj powieści, który mam wrażenie, ktoś wyszeptał mi słowo po słowie. Fabuła płynęła, a wyobraźnia podpowiadała mi do niej stosowne obrazy. Tak oto powstawał w mojej głowie serial z bohaterami, których nie miałam ochoty zostawić po przeczytaniu ostatniej strony.

„Uczucie prawdy” to debiutancka powieść obyczajowa autorstwa Karoliny Wasielewskiej, która toczy się na Kociewiu, a moje miasto Tczew pojawia się w niej kilka razy. To już był dla mnie wystarczający powód, aby zacząć ją czytać, a potem z każdą przeczytaną stroną wsiąkałam i nie miałam ochoty rozstawać się z bohaterami.

"Ile wiemy o tych, których kochamy najbardziej?”

Na to pytanie muszą sobie odpowiedzieć dwie siostry. Justyna i Zosia, kiedy po śmierci swojej ukochanej babci porządkują jej mieszkanie, znajdują coś czego się

nie spodziewały. Na dnie torebki, z którą babcia nigdy się nie rozstawała i nie pozwalała jej odtykać, leżała stara fotografia z czasów wojny i list miłosny. Z pewnością nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że ów list, jak i tajemniczy mężczyzna ze zdjęcia nie mają nic wspólnego z dziadkiem Zygmuntem.

Justyna poruszona tym osobliwym znaleziskiem namawia siostrę by wyruszyć na Kociewie, czyli rodzinne strony babci Marianny. Plan był bardzo prosty – odszukać przyjaciółkę babci, żeby jak po nitce do kłębka, dotrzeć to tajemniczego mężczyzny z fotografii. 
Więcej Wam nie mogę zdradzić z treści tej wyjątkowej powieści, ale mogę obiecać, że dziewczęta nie tylko odkryją wyjątkowy obraz kobiety, którą znały jako ukochaną babcię.

"Bywają ludzie, przy których łatwo się uśmiechać”

To kolejny cytat z tej wyjątkowej powieści, która uwiodła mnie od pierwszych swoich stron. Jeśli tak wygląda debiutancka powieść Karolina to ja natychmiast zapisuję się w kolejkę po więcej. Tajemnicą nie jest, że mam szczęście do pisarzy debiutujących, ale ta powieść sprawiła, ze zniknęłam dla otaczającego mnie świata.

Po pierwsze, uwielbiam sagi rodzinne a tutaj jest jedna z najlepszych przedstawicielek swojego gatunku.
Po drugie, w treści przeplatają się dwa różne czasy, co osobiście uwielbiam w powieściach. Miałam możliwość podróżować z siostrami po współczesnym Kociewiu i odkrywać na nowo miejscowości, które przecież znam. Kiedy padało słowo Tczew, automatycznie szeroki uśmiech powyławiał się na mojej twarzy, a książka wylądowała w moim osobisty spisie książek z Tczewem w treści. Autorka przenosi nas czytelników do czasów młodości Marianny, żeby strona po stronie powoli zbliżać się do wyjaśnienia owego tajemniczego mężczyzny, który przecież nie jest dziadkiem Zygmuntem. Z jakiegoś jednak powodu babcia Marianna trzymała jego zdjęcie na dnie swojej torebki, z którą nigdy się nie rozstawała.

Po trzecie, to jest teoretycznie powieść obyczajowa, ale momentami miałam wrażenie, iż fabuła tak mknie, że zwroty akcji pojawiały się jak w rasowej sensacji. Bohaterowie niczym z krwi i kości rozgościli się w mojej głowie i nie miałam najmniejszej ochoty się z nimi rozstawać.
Autorka posługuje się tak plastycznym językiem, że w mojej głowie obraz malował się niczym serial. Natomiast cały wachlarz uczuć sprawił, że osobiści śmiałam się lub płakałam razem z bohaterami tej powieści.

Kiedy skończyłam czytać „Uczucie prawdy” nie byłam w stanie tak po prostu jej odłożyć na półkę. Posiedziałam sobie jeszcze razem z nią w fotelu, by powoli minuta po minucie oswajać się z rozstaniem.

Karolina Wasielewska w cudownie wciągający sposób pokazała nam czytelnikom:
Kociewie,
Kociewską miłość,
Kociewskie uczucie prawdy.

Moim zdaniem autorka pięknie pokazała nam czytelnikom cały wachlarz uczuć. Jest to z pewnością powieść o trudnych wyborach i wszechogarniającej miłości, ale również o konsekwencjach podejmowanych przez bohaterów decyzji oraz niesamowitej sile rodziny.

Polecam tę powieść dosłownie wszystkim, ale przede wszystkim mieszkańcom Kociewia, którzy razem z powieścią mają szansę podróżować po znanych nam miejscowościach. Ja natomiast z nadzieją w sercu wypatruję kolejnej powieści Karoliny Wasielewskie, bo od niej samej wiem, że już nad taką pracuje.

Polecam
Zaczytana Joana




Metryczka:


Tytuł: "Uczucie prawdy"
Autor: Karolina Wasielewska

Gatunek: Literatura obyczajowa
Stron: 336

Data wydania: 14 grudnia 2023 r.
Moja ocena 10/10







Miałam również ogromną przyjemność zaprosić Karolinę na spotkanie do BOOKIECIARNI








Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

środa, maja 15, 2024

"Pod naszym niebem" Sylwia Kubik - I tom serii powiślańskiej

"Pod naszym niebem" Sylwia Kubik - I tom serii powiślańskiej

NIE od tej książki zaczęło się moje FLOW do powieści Sylwii Kubik

Dwa lata temu, kiedy przygotowywała się do PIERWSZEGO spotkania z Sylwią Kubik sięgnęłam po jej cykl żuławski, który błyskawicznie zdobył moje serce.
Potem przyszły kolejne powieści, ale ten debiutem autorki z niezrozumiałych dla mnie powodów, nie stanął wówczas na mojej czytelniczej drodze.

W tym roku, kiedy zobaczyłam zapowiedzi wydawnictwa Emocje o wznowieniu serii powiślańskiej w nowej szacie, wiedziałam już, że oto nadszedł ten czas.
Okładki całej serii skradły moje serce i po prostu musiałam się przekonać co kryje się w środku.

"Pod naszym niebem" to, jak już wspomniałam, debiut literacki Sylwii Kubik i jednocześnie pierwszy tom serii powiślańskiej, dlatego tym bardziej byłam jej ciekawa.

A co zastałam?
Poznałam tutaj niesamowicie ciepłych mieszkańców Brzozówki, których przeżycia wywołały na mojej twarzy uśmiech, czasami zatroskanie, bywało że wściekłość, ale najczęściej po prostu ciekawość.
Czytając miałam wrażenie, że przechadzam się tam i uczestniczę w barwnym życiu tej społeczności.

Bardzo spodobała mi się pena wnuczka, która cudownie utarła nosa swojej babci, ponieważ ta była bardzo wredną teściową dla jej mamy - uśmiałam się z przebiegłości dziewczynki.
Przygody Karoliny, jej przyjaciółki Hanki czy koleżanki Moniki oraz uroczej starszej Pani, to cudowna recepta na udany weekend w wyśmienitym towarzystwie.

Oczywiście, jak to u Sylwii bywa, nie mogło zabraknąć poważniejszych tematów przemycanych w tej sielankowej powieści obyczajowej. Autorka porusza temat ratowania życia dziewczynki, która urodziła się jako skrajny wcześniak. Postać Moniki to przykład mamy samotnie wychowującej niepełnosprawnego synka, a po więcej odsyłam już Was do książki

Kiedy przeczytałam ostatnią stronę, miałam dziwnie smutne wrażenie, że wyjeżdżam z Brzozówki. Na szczęście jednak i na otarcie łez, miałam już przy sobie bilet powrotny w postaci kolejnego tomu tej serii. Myślę, że to jest najlepsza rekomendacja, kiedy czytelnik rozgląda się za kontynuacją powieści, bo nie ma ochoty się z nią rozstawać.

Nie bez powodu zacytuję Wam pierwsze zdanie z "Pod naszym niebem":

"Samochód z piskiem opon zatrzymał się na podwórku
spłoszone gołębie rozpierzchły się na wszystkie strony..."

Tak właśnie się czułam, kiedy skończyłam czytać pierwszy tom serii powiślańskiej i z paniką w oczach zaczęłam rozglądać się za częścią drugą, niczym ten samochód, który zatrzymał się z piskiem opon na podwórku...

Zazwyczaj w tym momencie oceniam wydawnictwo, czyli czcionkę, marginesy oraz komfort czytania. Tym razem jednak pozostaje tylko w zachwycie nad okładkami, które mnie zwabiły do Brzozówki, ponieważ nie miałam w ręku wersji papierowej. Odsłuchałam tę powieść w wersji audiobook na platformie Storytel.

Moje czytelnicze serce zostało w Brzozówce, dlatego z radością polecam Wam tę uroczą powieść i jej wyjątkowych bohaterów.
Wydawnictwu Emocje dziękuję za to piękne wznowienie, bo mogłam dotrzymać słowa, że kiedyś przeczytam debiut Sylwii Kubik.
Pani pisarko - melduję wykonanie zadania.

Pozdrawiam
Zaczytana Joana





Metryczka:

Tytuł: "Pod naszym niebem"
Seria powiślańska tom 1
Autorka: Sylwia Kubik

Gatunek: Powieść obyczajowa
Stron: 400

Data wznowienia:08.04.2024
Moja ocena 7/10


Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.








piątek, marca 01, 2024

"Taką, jaka jestem" Joanna Szczybura

"Taką, jaka jestem" Joanna Szczybura

 


"Deszcz nieprzerwanie uderzał w szyby,
lało tak, jakby jutra miało nie być."


Tak zaczyna się powieść, naszej tczewskiej pisarki, która zaskoczyła mnie bardzo.
Jak wiecie, mam szczęście do debiutujących autorek/autorów no i oczywiście ich powieści.

"Taką, jaka jestem" autorstwa Joanny Szczybury i wydana pod skrzydłami wydawnictwa Prószyński i S-ka. - jest kolejnym tego przykładem.

Notka od wydawcy podpowiada:
=> Michalina – kobieta, którą porzucił narzeczony, córka sławnego ojca, zbierająca niechciane plony jego popularności. Postanawia zmienić swoje życie i wyprowadzić się do Gdańska.
=> Kuba – mężczyzna, który z dnia na dzień musiał nauczyć się być tatą wyjątkowego chłopca i samodzielnie radzić sobie z problemami wspólnego życia.
=> Maks – chłopiec ze spektrum autyzmu, złakniony ciepła i zrozumienia, który potrafi skraść serce już od pierwszego kontaktu.
Spotykają się w windzie gdańskiej kamienicy, do której wprowadza się Michalina na skutek zawirowań w swoim życiu. Los (a może poznana w pociągu wróżka Jasmina) postanawia połączyć ich wyboiste ścieżki, jednak wzajemna fascynacja rozwija się powoli, bo oboje są ostrożni, jak to kobieta po przejściach i mężczyzna z przeszłością. Kiedy wydaje się, że wszystko jest już na najlepszej drodze do szczęśliwego zakończenia, wracają duchy przeszłości, których mieli nadzieję już nigdy nie spotkać.

Kiedy otrzymałam tę powieść, miałam mało czasu na czytanie i musiałam szybko zdecydować, czy podejmuję się patronatu nad nią. I to były jedyne rozterki, jakie zarejestrowałam, ponieważ kiedy zaczęłam czytać, to już nie miałam ochoty się od niej oderwać. Jak się zatem domyślacie, decyzja o objęciu patronatu zapadła natychmiast.

"Taką, jaka jestem" to powieść, która nie tylko umila czytelniczy czas, ale to również książka, która ma coś co ja lubię najbardziej, czyli tak zwane drugie dno. Początkowo wygląda to na gorzko zaczynającym się romans, ale im dalej w stronicowy las, tym coraz lepiej. Autorka nie tylko zaskakuje zwrotami akcji, ale zadziwia wyjątkową analizą życiowych sytuacji i osobowości swoich bohaterów.
Przyznaję, ze nie szczędzi im różnych losowych zakrętów i zawiłości, ale robi to w tak zrównoważony sposób, że im bliżej końca tym wszystko zaczyna się układać jak obraz z puli.
Kiedy natomiast na scenę wkracza Maks, czyli chłopiec ze spektrum autyzmu, czytelnik nie tylko zaczyna lubić małego bohatera, ale przekonuje się o wyjątkowej znajomości tematu pisarki.
Mogę podać tu jeszcze kilka innych przykładów na zaskakujący, jak na debiut, kunszt literacki autorki, ale nie będę odbierać Wam przyjemności odkrywania tego.

"Taką, jaka jestem" autorstwa Joanny Szczybury to do bólu życiowa historia, ale napisana tak wyjątkowo, że czytelni płynie razem z fabułą i nie ma ochoty rozstawać się z bohaterami. Z przyjemnością stwierdzam, że to właśnie ten delikatny styl autorki, połączony z głęboko nasyconymi emocjami sprawił, że mam ochotę na więcej.

Być patronem TAKIEGO debiutu pełnego refleksji, to prawdziwy zaszczyt.
Dziękuję i z przyjemnością będę wyczekiwać kolejnych powieści Pani Joanny Szczybury.

Polecam bardzo
Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA



Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości autorki Joanna Szczybura
Dziękuję za zaufanie.


Metryczka:

Tytuł: "Taką, jaka jestem"
Autor: Joanna Szczybura

Gatunek: Literatura obyczajowa
Stron: 328

Data wydania: 7 marca 2024 r.
Moja ocena 8/10










Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

poniedziałek, stycznia 29, 2024

"Motherless" Magdalena Bartnicka

"Motherless" Magdalena Bartnicka

 


Ta książka zaskoczyła mnie bardzo, ale jeszcze bardziej cieszę się, że wpadła w moje ręce.
To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Magdaleny Bartnickiej i po tej uczcie literackiej, wiem już że nie ostatnie.

Jak podpowiada nam notka od wydawcy - Miłość nie zawsze jest prosta. I to nie tylko ta między dwojgiem partnerów, szczególnie jeśli ich związek nie przystaje do „norm”. Także ta, która zdawałaby się naturalna – miłość matki do swoich dzieci. Książka przedstawia równolegle kilka różnych historii o miłości, odrzuceniu, nienawiści, pojednaniu. Pokazuje poplątane ludzkie losy i to, jak trudno jest się odnaleźć w życiu komuś, kto czuje się pozbawiony korzeni. Narratorem powieści jest znany już czytelnikom książek autorki Sasza Nowicki, którego potoczny, nieraz dosadny styl ubarwia lekturę humorem.
„Niektórych marzeń nie spełniłam i już nie spełnię,
...nie czekaj ze spełnianiem marzeń.
Nasz czas jest zawsze krótszy, niż się wydaje."
Po przeczytaniu tej powieści siedziałam jeszcze chwilę by poukładać natłok myśli, który we mnie pozostał. Sama nie potrafię tego wytłumaczyć, ale lektura zostawiła we mnie ogromy ładunek emocjonalny, który bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.
Uwielbiam takie właśnie powieści, których teoretycznie łatwa i przyjemna fabuła, niesie ze sobą swego rodzaju wiry w których czają się całe gamy uczuć. Tutaj dokładnie tak właśnie było. Jest to bowiem książka o miłości pomiędzy Saszą i Kamile, o miłości która ma swoje wzloty i upadki. Upadki oczywiście spowodowane różnymi czynnikami z zewnątrz, a głównie brakiem akceptacji różnej.

Mam tutaj na myśli nie tylko sprawę seksualności i poglądów w tym względzie, ale również spełnianie oczekiwań naszych rodziców. Zazwyczaj mają oni już gotowy plan na życie dzieci, a kiedy te dorastają i zaczynają spełniać swoje marzenia, zaczynają się zgrzyty.

Jak cudownie prawdziwa jest ta powieść i jak cudownie wciągająco ją pochłaniałam. Jest dla mnie tegorocznym i bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Wcześniej nie znałam twórczości autorki, zatem nie wiedziałam czego się spodziewać. Tytuł odrobinkę mi coś sugerował, ale okładka wszystko wywróciła do góry nogami
Ach jak cudownie, ponieważ czytając odkrywałam strona za stroną wyjątkowo pochłaniającą lekturę.

RELACJA - to jest moim zdanie główna bohaterka tej powieści. Dominuje definitywnie relacja matka-syn, ale w dwóch różnych odsłonach. =>Sasza boryka się z brakiem akceptacji ze strony matki. =>Kamil natomiast zmaga się z demonami, które zamieszkały w jego głowie po odejściu jego matki, gdy ona miał zaledwie 5 lat.
=>No i oczywiście główna relacja pomiędzy Kamilem i Saszą, na której kładą się się cieniem, oczywiście obie powyższe.
Jakby tego było mało, to autorka dodatkowo porusza tematy takie jak biseksualność czy etykietowanie spraw lub ludzi. Bardzo szybko przychodzi nam ocena innych, a nawet automatyczne osądzanie bez wykazywania nawet najmniejszego trudu wysłuchanie drugiej strony.

Pani Magdaleno bardzo dziękuję za zaufanie i mam nadzieje, a właściwie to ja już to wiem, że "Motherless" to nie jest nasz ostatnie literacki spotkanie.
Polecam Wam te powieść z całego serca i gwarantuję cały wachlarz uczuć. Uczuć pomiędzy partnerami, uczuć pomiędzy dzieckiem i ich rodzicami oraz uczuć pomiędzy rodzicielstwem a spełnianiem własnych marzeń. Tutaj jest wszystko i nawet więcej niż się spodziewałam
Dziękuję i polecam bardzo


Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA


👉W tym roku postanowiłam przeczytać 100 książek, ta jest 8/2024 💗





Metryczka:

Tytuł: "Motherless"
Autor: Magdalena Bartnicka

Gatunek: Literatura obyczajowa
Wydawnictwo: E-bookowo
Stron: 367 e-book

Data wydania: 10 października 2023r.
Moja ocena 8/10








Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, 
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.